BENİM DÜNYAM DA

Ve böyle başlar bir hikâye,
Bir an gelir, sizi alır götürür,
Nereye gittiğinizi bilmezsiniz,
Ama hayatın akışı, işte tam o an kırılır.

Bazı yalnızlıklar ebedidir,
Yanlışlık gibi duran, ama kaderin ta kendisi olan.
Kalıcı bir sonsuzluk,
İmkânsızdan bile zor değil.

Hayat bazen tatlıdır, ama sevmek…
O, her kahramanın harcı değildir.
Bildiğiniz tüm masalları unutun,
Çünkü mucizeler tam bir adım uzağınızda durur.

Elini uzatabilir misin?
Cesaretin var mı yakına gelen uzaklığa?
Korkularını aşabilir misin?
Gölgenin bile sana sırt çevirdiği o anlarda…

Ve Manolya, ben sana söz veriyorum,
Kâinat beni parçalara da ayırsa,
Tek parça olarak dönerdim hayallerime.
Düşlerim küle dönse bile,
O küllerden bir rüzgâr yaratırdım,
Ve yeniden uçardım,
Daha önce hiç varılmamış yerlere.

Çünkü bazı yürekler,
Zifiri gecede bile yıldız olur,
Ve bazı ruhlar,
Düşse de sonsuzluğa,
Kendi ışığını söndürmez.