SAKLI DEFTERLER

İnsan kalbi bir deftere benzer; içindeki sayfa sayısı sonsuzdur. Kendimizin bile bilmediği cümleler, duygular, paragraflar bulunur. Kim bilebilir ki sayfalarca süren dertlerimizi, mutluluklarımızı veya yarım kalan hayallerimizi? Her yeni gün, bu deftere eklenen bir satır gibidir. Bazen umutla dolup taşarız, bazen de acılar bir kara leke gibi iz bırakır. Bazı sayfalar özenle yazılmış, parıldayan anılardan oluşurken, bazıları buruşturulup kenara atılmış pişmanlıklarla doludur.

Kalbimizin defteri, bazen kimsenin erişemeyeceği sırlarla dolu bir sandık gibidir. Bazen de yanlış kişilerin elinde karalanmış, yıpranmış sayfalara dönüşür. Ama ne olursa olsun, bu defter hep yazılmaya devam eder. Çünkü insan, her düşüşte yeniden kalkar ve kalemi eline alır. Hayat, kendi hikâyesini yazmaya devam etmektir. Her yeni satır, geçmişi anlamlandırırken geleceğe bir umut bırakır.

Belki de en büyük sır, bu defterin boş kalan sayfalarındadır. Henüz yazılmamış ama yazılmayı bekleyen hikâyelerde… Kalbimizin en saklı köşelerinde ne olduğunu yalnız biz biliriz, ya da bazen, biz bile tam anlamıyla bilmeyiz. Ama bu saklı defteri en güzel hikâyelerle doldurmak bizim seçimimiz...

---

Saklı Defter

Kalbimde bir defter, sayfaları sonsuz,

Hikâyeler yazılır, kimi yarım, kimi kusursuz.

Bazı sayfalar umutla, bazıları hüzünle dolu,

Her satırda saklıdır, hayatın derin yolu.

Boş sayfalar bekler sessizce,

Yazılmayı umut eder sevgiyle, cesaretle.

Kalem elimde, hikâyem elimde,

Saklı defterim benim, kaderimle.

Bir sayfası karanlık, gözyaşıyla ıslanmış,

Diğeri ışıl ışıl, mutlulukla parlamış.

Birinde kırık bir kalbin yankısı,

Ötekinde sevdanın en tatlı şarkısı.

Her satır bir sırdır, kimseye açılmayan,

Kimi hayal, kimi gerçek, sessizce taşınan.

Bazı cümleler yarım kalır, bazıları unutulur,

Ama defter hep dolmaya, hikâyeler yazılmaya mahkumdur.

Zaman geçer, sayfalar döner usulca,

Her biri bir iz bırakır hayatta.

Defterin kapağını kapatana dek bir gün,

Bir son satır yazarız, yankılanır gökyüzünde tüm gün.