Söz Uçar, İzi Kalır…

Ne için yaratıldığını biliyorsan savaşmak zorundasın. Çünkü dünya, adaleti gerçeğe göre değil, çıkarlarına göre şekillendirenlerle dolu. Terazinin kefesine çıktığında, senin doğruların onların işine gelmiyorsa suçlu ilan edilirsin. Senin hayallerin, senin haklılığın, senin inancın kimsenin umurunda olmaz.

Oysa adalet, sustukça küçülmez, sadece ertelenir. İçinde bir yangın başlar, önce sessizce küllerini savurur, sonra bir enkaza dönüşürsün. Ama o yangın, yalnızca seni değil, görmezden gelenleri de yakacaktır.

Dışarıdan bakıldığında herkes günlük hayatına devam eder. Ama içindeki enkazı, çıkmaz sokakları, yanmış ruhunun karanlık köşelerini kimse bilmez. “İyi misin?” diye sorarlar. Evet dersin. Ama neye “evet” dediğini bile bilmeden yıldızlara bakarsın…

7, 8, 9… 15, 16…

Saydığın yıldızlar, sadece gökyüzünün ışıkları değil, mücadeleyle var olmuş bir geçmişin hatıralarıdır. Onlar, savaşlardan, karanlıklardan, adaletsizliklerden doğmuş ve parlamaya devam etmiştir. İşte o mirasın izinde, sen de bir maviliğin adaletinde “Ben kadınım!” diye haykırmak istersin.

Ama tam o anda fark edersin:

Ben yanlış bir şey yapmadım!

Ve işte o an, kendi adaletin konuşmaya başlar. O an düşmemelisin. Çünkü ateş düştüğü yeri yakar. Ama bu defa o ateş, yalnızca yok etmek için değil, küllerinden doğmak içindir.

Senin suskunluğun, başkalarının rahatını bozmaya yetmiyorsa, sesin gürleşmelidir. Sana haksızlık edenler, seni dinlemeyenler, seni susturmaya çalışanlar… Unutmasınlar ki, bazı yangınlar yalnızca yakmaz, yeni bir başlangıcın habercisidir.

Ve düştüğünde, enkazın altında kalmazsan, sen de yıldızlar gibi parlayacaksın.

---------

Küllerden Doğarken

Ben bir kadın,
Mavinin adaletinde, gökyüzüne yazılan bir hikâye…
Düştüm, ama yanmadım.
Küllerimden doğarken, yıldızlara baktım,
16’sını saydım, biri geleceğe ışık olsun diye.

Ateş düştüğü yeri yakar dediler,
Ama bilmezler ki bazen o ateş,
Yeniden doğanların yolunu aydınlatır.

Sustum,
Kelimelerimi zincire vurdular,
Adımı fısıldadılar ama yüzüme bakmadılar.
Ama ben biliyorum,
Susturulan her söz, zamanı geldiğinde gökyüzüne kazınır.

Ve o gün geldiğinde,
Adaletin mavi ışığında,
Beni yok sayanlar,
Benimle yükselen ateşi seyredecekler.